صداي درد

صداي درد به آن سوي زور و زر نرسيد
صدا مقابل خود ماند دورتر نرسيد
صدا نجيب تر از قطره هاي باران بود
ولي به هرزه علف هاي كور و كر نرسيد
مگر كبود به پهلوي مادرش ننشست؟
مگر كه سرخ به پيشاني پدر نرسيد؟
مگر مصيبت ياران رفته نوش نكرد؟
هزار زخم به بال پرش مگر نرسيد؟
چرا پس آن همه را اين زمانه برد از ياد؟
چرا غريبي اين عاشقي به سر نرسيد؟
يگانه پرچم سرخ حسين را او دوخت
چه غم به دامن كرب و بلا اگر نرسيد
*
چه حلم دامنه داري، چه صبر باصري!
رها نكرد تو را تا كه بر جگر نرسيد



منبع:كتاب السلام عليك يا ابا عبدالله /گزيده اشعارشب هاي عاشوراي شيراز/به انتخاب سيداكبرميرجعفري