شمايل سبز

شوقي تو را به باغ تماشا كشانده بود
اما مرا به ديدن گلها نخوانده بود
در پشت قاب عكس ترك خورده ي دلم
تنها همين شمايل سبز تو مانده بود
اي يوسف عزيز، كه اندوه رفتنت
يعقوب را به خاك صنوبري نشانده بود
يك شب به خوابم آمدي از پشت ابرها
گفتي خدابه سوي تو دستي كشانده بود
بگذار با ترنمك يادت به سر برم
مادر، تو را براي خدا پروانده بود



منبع : از حنجره ي كارون، مجموعه شعر دفاع مقدس /شاعران استان خوزستان/به كوشش بهمن ساكي