رباعي

(1)
از سينۀ سنگ شيشه بر مي خيزم
از زخم زبان تيشه بر مي خيزم
با آنكه خزان خزان مرا پژمرده اند
سر سبز تر از هميشه بر مي خيزم


(2)
چون سرو به لاله زار باقي ماندند
آزاده واستوار باقي ماندند
گلواژۀ سرخ عشق بودند همه
در خاطر روزگار باقي ماندند



منبع : مجموعه شعر مقاومت استان بوشهر /به كوشش حيدر منصوري