قدس تنها
لابه لاي راهروهاي بهشت
تكه اي از زمين چمباته زده
كه در آن خدا از پشت ديوارهاي افتاده
پاشيده روي سنگ هاي كوچكي
و فرشته ها قول داده اند
روزي نور در آن تكرار خواهد شد
كه مرداب هاي سرخ بي خانماني دارد
افسانه هزار رگ خالي از خون را شنيده اي؟
و حتماً سيب سرخي
تنها
گوشه سقف فرو ريخته اي را شكل مي دهد
كه هزاران گلوله ترسان و لرزان
پناه مي برند
به آغوش كودكان دم بخت
و مرگ همپاي طفلان
ايستادن مي آموزد
هر روز صبح
به افق بي خانماني شاپرك ها
مومنين و مومنات
در عبور از خيابان
تمرين پل صراط مي كنند
و هر شب
وقت اذان مغرب
اشك هاي مادران
نوزادان شيرخواره را
غسل شهادت مي دهد
و بهترين دليل مرگ
تجمع بيش از دو نفر است
كه زيتون محو مي شود از شوق ميوه ها
اميد مقدس است
خالق ردپاي آدم
حريم قدس تنها...
منبع : گلواژه هاي پايداري/ اشعار برگزيده ي اولين و دومين جشنواره شعر پايداري استان آذربايجان شرقي/ به كوشش محمد رنجبر باهر