بمب
تيك، تيك، تيك،...بمب!
سال هزار و سيصد و شصت چند...
چقدر هفت سين
ميان اين همه آوار گم شده است؟!
تيك، تيك، تيك،...، بمب!
سال هزار و سيصد و هشتاد و چند...
خاك ها را كنار بزنيد
سيم چين سفره ي هفت سين را مي خواهم...
بچه ها توي بيمارستان
منتظرند
بايد چند تا قلب را خنثي كنم...
منبع : گلواژه هاي پايداري/ اشعار برگزيده ي اولين و دومين جشنواره شعر پايداري استان آذربايجان شرقي/ به كوشش محمد رنجبر باهر