سمفوني آب

گاه
به آتش كشيده مي شوي
خيمه، چادر
و زني كه ايستاده
به قامت خورشيد
در برابر تو
و كودكي
پريشان در چهار سوي خيمه
مي دانم
خوب مي دانم
آب رااز چشم هايت ربوده اند
و اينك به انتظار دستانت نشسته ام
و اين سمفوني جديد آب
چه بر سرمان آورده است
كه قتل گاه خون
بر گلوي نوزادي شش ماهه مي نشيند
و سوگ در سوگ
در كنار طفل سه ساله
به دنبال پدر
ظهر است
و عرق بر جبينت
اي فرات
چه مي كني با خود
ديگر نه اينجا طرحي از كوفه است
و نه
فلسفه اي براي حر شدن
اينجا
هر چه بر بوم مي زني
كربلاست
و هر چه
رنگ مي زني
رنگ مي بازي
و باز
صداي سمفوني آب
بر كوير لبان تو
و هنوز
آغوش خدا
هزاران سال است
براي گريستن ما باز است


منبع : مجموعه ي شعر شماره اي كه از پلاك افتاد، به اهتمام دبير خانه ي شعر دفاع مقدس استان لرستان