طعم خاك

از يك طرف گراز و يك سو گريزها
باريد روي شهر هجوم ستيزها

هي سرفه پشت سرفه و هي درد پشت درد
پرپر شدند مثل كبوتر عزيز ها

با پاي لنگ رد شدن از كوچه مشكل است
وقتي شنيده مي شود از كوچه، چيزها

يك نسل بعد سخت غريبه است با شما
نسلي كه له شده ست ميان پشيزها

نسلي دچار رايحه ي عطر و ادكلن
نه طعم خاك ، نه مزه ي خاكريزها

هرگز شكار و تير و كمان را نديده است
تنها كمين گرفته در آن سوي ميزها

لم دادخ روي صندلي روزمرگي
دو راست،از «چگونه» «مبادا» و«نيزها»



منبع : مجموعه ي شعر شماره اي كه از پلاك افتاد، به اهتمام دبير خانه ي شعر دفاع مقدس استان لرستان