لالايي

آرام گرفته اي در دستانم و اين شعرها لالايي عاشقانه مرا
براي چشمانت زمزمه مي كنند
از كوچه هاي نيشابور/ تا دن آرام، آرام به خواب مي روي
اگر خميازه اين تانكها/ اگر اين سيب هاي لبناني
اگر اين زيتون هايي كه دارند پياده نامنتهن/ شراب هاي فرانسوي مزمزه مي كنند
بگذارند...
اينجا شاعران هميشه خواب آلودند
پنجره ها هر شب كابوس شكستن نمي بينند
سنگ ها در حسرت پرتاب
دست به دامان شاعران خواب آلود مي زنند
....
محمد
چشمهاي بي قيافيه شما
خواب از اين شعرها ربوده است
آتشبارهايي كه به صخره مي خورند زيباترند
منبع : مجموعه ي شعر شماره اي كه از پلاك افتاد، به اهتمام دبير خانه ي شعر دفاع مقدس استان لرستان