كوچ ماه

نكته اي دارم كه مي سوزد قلم
عقده اي راوا كن زاوراق دلم
اي قلم بشكاف بر خود دم مزن
كي تواني تو دم از ماتم مزن
اي قلم آهسته تر اينك بمان
تا رسد بانگ دراي كاروان
كارواني خسته از گرد و غبار
يك جهان دل جمله در وي داغدار
آنكه بودي خود چراغ كاروان
تيغ مردي كوه دردي نكته دان
پيكر ما خشت بر خم مي شود
ماه در آيينه كي گم مي شود
آنكه يكسر مي رود تا كربلا
سينه اي دارد نديم دردها
خاك، سر بر پشت پايش مي نهد
بويه،مه بر پشت پايش مي نهد
خاك نقش پاي آن والا تبار
در خزانه كرد بهر يادگار
آب مي داند كه مهر ام اوست
عشق مي داند كه اندر خم اوست
قدر ترا باديه كي درك كرد
تا به زماني كه ترا ترك كرد
اي نه نبي همچو نبي يا علي
واسطه روز شبي يا علي
گر عرب از درد تو آگاه بود
كي لب تو همنفس چاه بود
تيغ زن در سخن از جمله سر
عشق تو معناي جهاني دگر
اي شرف سبزه به دامان گل
كنج لبت همچو بيابان گل
اي نه نبي همچو نبي يا علي
باديه در باديه غوغا بپاست
جان فلك مست از اين ماجراست
كاش غبار سر راهت شوم
كشته تير يك نگاهت شوم
غنچه به نام تو شكوفا شود
كار فرو بسته زتو وا شود
گر تو نبودي سخن از دل نبود
يك سخن از قافله گل نبود
از تو بود شوق نبي روز و شب
عشق به ياد تو شود مست تب
اي نه نبي همچو نبي يا علي
واسطه روز و شبي يا علي
شوق من اينست غلام توام
بسته بي چون مرام توام
شور خدا در غزل خلقتي
مرد ابد در ازل خلقتي
اي نه نبي همچو نبي يا علي
واسطه روز وشبي يا علي
بر همگان فخر من ار برتر است
سيدي از نسل توام رهبر است
منبع : مجموعه ي شعر شماره اي كه از پلاك افتاد، به اهتمام دبير خانه ي شعر دفاع مقدس استان لرستان