جنگ طعم گلوله نمي دهد

دستت را از روي ماشه بردار
و سنگ ها را از جيب خالي كن
جنگ طعم گلوله نمي دهد
گوش هايت را كه كمي تيز كني
تازه مي فهمي
اين تفنگ ها فقط شعار مي دهند و
اين نفت كش ها فيلم بازي مي كنند
چشمانت را باز كن
كه تا چشم به هم بزني
بچه هاي محله به زبان جديد
سلام مي كنند!
لباس هاي محلي را به دلار مي فروشند
و"موطني" مرثيه ايست
گه از گلوي هيچ تريبوني پايين نمي رود
دستت را از روي ماشه بردار
جنگ طعم گلوله نمي دهد
كه چند وقتي مي شود
دستور زبان درس نداده است



منبع : مجموعه ي شعر شماره اي كه از پلاك افتاد، به اهتمام دبير خانه ي شعر دفاع مقدس استان لرستان