نقاشي

كشيد طرح خدا را بعد از آن خورشيد
كه عاشقانه به احساس خاك مي تابيد
يك آسمان كه پر از ابرهاي آبي بود
و با اجازه خورشيد، گاه مي باريد
و كاشت چند درخت انار روي زمين
نشاند روي درختان پرنده هاي سفيد
سرش ميان دو دست و نگاه، بغض آلود
يكي دو قطره ي قرمز به بالشان پاشيد
كشيد سنگر و گويا دوباره موج گرفت...
ميان طرح ، قلم عارفانه مي رقصيد
كشيد دست خدا را كه با هنرمندي
به خاطر دل خود لاله لاله گل مي چيد
نگاه آخر مرغي كه بي پر و بي بال
به شوق ديدن يارش به آشيانه پريد
صداي تركش و ذكر حسين و اين تصوير:
سري كه غرق به خون،روي خاك مي لغزيد
كشيد سنگ مزاري، وضو گرفت و نوشت
چهار حرف مقدس و چند نقطه...شهيد.

منبع:كتاب"اشك انار"/مجموعه اشعار برگزيده آذر 1388 جشنواره شعر و مقاومت وحماسه استان مازندران/به كوشش ذبيح الله ذبيحي/اداره كل حفظ آثار ونشر ارزشهاي دفاع مقدس استان مازندران