ظهر

... ظهر است
فصل جنون و خون
و تكرار مي شود
درتكثير سيب هاي تير خورده
ديروز، عروس قانا بودي و
امروز، روي دست هاي «غزه» مي روي
كه در ردپايت
دختران با كره اي، گيسوانشان را-
گره مي زنند به زخم هاي تو
ولي هيچ كس نفهميد
چرا، روز عروسي ات زيتون ها
خون بالا مي آورند
***
ظهر است
فصل جنون...
وشبكه هاي جهاني تو را جار مي زنند
موسي دوچرخه اش را فروخت
عصايش را گرفته روي سر گوساله هايي
كه جاي چريدن
خون مي خورند!
***
خون تو
آبروي شرم و شيخ را برد!!!؟
موسي
اگر سكوت هم كني
جهان صداي تو را خواهد شنيد
به شرطي كه، خود را به كوچه ي علي چپ نزند!
منبع: كتاب اين شرح بي نهايت/ آوازهاي سرخ بلوط/ اشعار منتخب شانزدهمين كنگره سراسري شعر دفاع مقدس/ جلد 2/ بنياد حفظ آثار و نشر ارزشهاي دفاع مقدس