تكلم

با اين تماس هاي سربه هوا
ماه كه ميهمان نمي شود
جاري سيال صدا
ازدهليز شبكه نمي گذرد
دراين هزاهز هراس
مژدهاي كو
كه درخت را به آب برساند
و گل را به باغچه

***
زينب سفره ي خاك
زواياي زيتون زخم است
كه برخطوط نامتقارن نامت مي ريزد
اين شكل
شبيه كودكي هاي زمين است
كه درآن هجاي فلسطين فتح مي شود
اين نقشه،
نام ديگر نور است
كه از باور بيت المقدس مي گذشت
چقدر چراغ ها، شبيه چشم هاي باراني اند
كه قطره
قطره
سر مي خورند بر خيابان خون
خوشبختي ام
خيال خواهرانه اش را به تو مي بخشد
به تو كه ام البنين انقلاب آفتابي
به تو كه نوزاد مقاومت را
برجواني جاري قيام، قاب كرده اي
كاش اين آفتبا
عموزاده عرب بود
اين ماه
اين قدر در انزاوي متكلم مؤنث نمي سوخت
و اين نارنجك
زودتر اين خواب هاي خام را منفجر مي كرد


منبع: كتاب اين شرح بي نهايت/ آوازهاي سرخ بلوط/ اشعار منتخب شانزدهمين كنگره سراسري شعر دفاع مقدس/ جلد 2/ بنياد حفظ آثار و نشر ارزشهاي دفاع مقدس