آخرین اخبار:
کد خبر : ۲۶۳۳۹۱
۰۹:۰۳

۱۳۸۹/۰۵/۲۴

برشانه

نویسنده :
عظيمي نيا، سيده صديقه



شبيه كوه دماوند سرد و سنگين است
غمي بزرگ كه بر شانه ي فلسطين است

دلم گرفته و مثل بهار مي گريم
چقدر فاصله تا قبله ي نخستين است

و لاله لاله ي اين دشت هاي زيتون خيز
به خون سرخ شهيدان شهر سنگين است

مرا رها كن ازاين روزهاي تلخ وسياه
چقدر مژده ي آزادي تو شيرين است

براي آمده پيغام، مي رسد يك مرد
غريب و خسته و آرام مي رسد يك مرد

كسي كه مثل خدا مهربان و دلسوز است
نگاهش آينه بردار شعرامروز است

كسي كه مثل شقايق هماره مجنون است
وجود اعظم او استحاله ي خون است

حضورش از بركات بهار، لبريز است
و درمقابل چشمش، ستاره ناچيز است

رداي سبز به اندام ماه مي آيد
سوار گمشده از گرد راه مي آيد

نجات مي دهد او كودكان قانا را
و فتح مي كند او قله هاي صبرا را

غريب و خسته منم يا محول الاحوال
كمر شكسته منم يا محول الاحوال

چقدر نذر و نياز و چقدر بيداري؟!
ترانه ساختن از واژه هاي تكراري ؟!

بهار منتظر توست خوب من! گل كن
تو سنگ صبر مني، اندكي تحمل كن
منبع: كتاب اين شرح بي نهايت/ آوازهاي سرخ بلوط/ اشعار منتخب شانزدهمين كنگره سراسري شعر دفاع مقدس/ جلد 2/ بنياد حفظ آثار و نشر ارزشهاي دفاع مقدس

گزارش خطا

ارسال نظر
طراحی و تولید: ایران سامانه