ما را بس

اي چشم تو با سرود باران مانوس
رودي تو و سرنوشت تو اقيانوس
از ساحل چشمان تو من دور شدم
دستي بتكان براي اين بي فانوس

از نخل تنت، گدازه ات ما را بس
سنگيني داغ تازه ات ما را بس
گمنام تر از تو هيچ اروندي نيست
تا هست، غم جنازه ات ما را بس

همسايه ي لاله هاي پرپر نشدم
من سبز شدم، ولي صنوبر نشدم
عمري ز پر و پرنده گفتم، اما
يك لحظه به عمر خود كبوتر نشدم

از چشم ترت شراب شالي مي ريخت
دريا دريا شكسته بالي مي ريخت
از دامن سبز جنگل پيرهنت
باران پرنده اين حوالي مي ريخت


منبع : كتاب مجنون با نام تو (گزيد ه رباعي شاعران دفاع مقدس)به كوشش:عباس محمدي