قدس

فتح شديم
درهمان موقع كه تو را
از تنت بيرون مي كشيدند
و تن را به آب.
-بيرون از چشمان شرجي اين خيابان-
آغاز مي شود چهارده سالگي ات
درحاليكه برادرت وسط كفتارها
دركفن كوچكي كه موريانه ها دندانش زده اند،
خوابيده است
بانوي رود و غزه!
رهايي، خوني است كه به ما تزريق نكرده اند
به اين سنگ ها به حقارت منگر
گلوله هاي غيرتمند كه شليك مي شوند
به آينه مي نگرم
تومعني ديگري داشتي
« بيروت» نيمياز توبود
و شهادت نيمه ي ديگرت را كامل مي كرد
حالا هوس چكمه
چفيه
سيم خاردار
هوس بوسيدنت جهان رامست مي كند
ببين
درجهت مخالف چشم ها و دستهايمان
باد طومار قديم زمان راگشوده
و آفتاب
تنها دوشيزه ي خوشبختي است
كه نعل اسب ندارد.

منبع: كتاب اين شرح بي نهايت/ آوازهاي سرخ بلوط/ اشعار منتخب شانزدهمين كنگره سراسري شعر دفاع مقدس/ جلد 2/ بنياد حفظ آثار و نشر ارزشهاي دفاع مقدس