ديديم
سنگر سنگر آتش و خون مي رفتي
تن، زار رها كرده برون مي رفتي
خرمن خرمن عقل در آتش مي سوخت
آن گونه كه سرگرم جنون مي رفتي
آنان توفان، اينان ساحل ديدند
آنان دريا، اينان منزل ديدند
آنان دل را به موج دادند، ولي
اينان خوشحال آب را گل ديدند
او را اينگونه زرد پرپر كرديد
با خاك، همان قدر برابر كرديد
او از نفس سرد شما پرپر شد
حالا ديديد!؟ حال باور كرديد؟
آنان ديشب چو شمع پاسوز شدند
برشام گداختند، پيروز شدند
آنان شب را سپيده باران كردند
اينان خورشيد پرده ي روز شدند
ما آنان را ميان ميدان ديديم
همواره به خون خويش غلتان ديديم
آنان سر به راه دادند، ولي
ما پرچم فتح دست اينان ديديم
منبع : كتاب مجنون با نام تو (گزيد ه رباعي شاعران دفاع مقدس)به كوشش:عباس محمدي