سرزمين
زخم مرا به بال كبوتر گره بزن
بال مرا به سرخ ترين پر گره بزن
يوسف نديده ايم، كه درچاه مانده ايم
بي تابي مرا به برادر گره بزن
دل رابه بزمگاه عروسان خون ببر
خورشيد را به حجله ي سنگر گره بزن
اي سرزمين سوخته! دست مرا بگير
با شانه هاي زخمي بي سر، گره بزن
اين پلك هاي تشنه باران نديده را
با چشمهاي خسته بندر گره بزن
تا پاسخي شود به نگاه سترگشان
اين شعر را به سينه دفتر گره بزن...
منبع: كتاب اين شرح بي نهايت/ آوازهاي سرخ بلوط/ اشعار منتخب شانزدهمين كنگره سراسري شعر دفاع مقدس/ جلد 2/ بنياد حفظ آثار و نشر ارزشهاي دفاع مقدس