صندلي چرخ دار

مي رفت با دو خط موازي، قطار تو
سمت غروب، صندلي چرخ دار تو

باران گرفته بود و هوا گرگ و ميش بود
درچشم هاي منقلب و اشك بار تو

يك شهر از كنار تو آرام مي گذشت
اين شهر رد شده ست چه زود از كنار تو

حالا چقدر زود فراموش مي شوند
اين زخم هاي سوخته و بيشمار تو

اين ها مدال هاي تو بودند سال ها
تا سال هاي جنگ شود يادگار تو

بغضي شكسته بود و زمين خيس خيس بود
آتش گرفته بود، دل بي قرار تو

با چشم هاي خيس به سمت غروب رفت
مثل قطار... صندلي چرخ دار تو


منبع: كتاب اين شرح بي نهايت/ آوازهاي سرخ بلوط/ اشعار منتخب شانزدهمين كنگره سراسري شعر دفاع مقدس/ جلد 2/ بنياد حفظ آثار و نشر ارزشهاي دفاع مقدس