درود

بر كفر ستيزان نكونام درود
بر شب شكنان ضد صدام درود
خاكش به سر آن كه دشمن آل علي(ع) است
بر شيعه ي پاك نيك فرجام درود

آزادي تان حاصل جان بازي تان
آبادي تان مزد سرافرازي تان
دشمن شكنيد و شير اوژن، آري!
ايمان دارم به كافر اندازي تان

فرياد برآريم كه فردا دير است
خورشيد و ستاره در غل و زنجير است
فرياد برآريم و ابوذر باشيم
فرياد مسلمان همه جا تكبير است


ما تكيه به صخره هاي ايمان داريم
شيران سلحشور، فراوان داريم
اين است شعار مرد هنگام نبرد
از پا منشين كه عشق ايران داريم

چون شير خدا بجنگ و شمشير بزن
آتش به نهاد خصم بي پير بزن
اين بعثي ها نشان شيطان دارند
بر گير تفنگ و برنشان تير بزن

آه از دل من! بال و پرش باز نشد
جانباز نشد، راهي پرواز نشد
دركنج قفس بال و پرش ريخت، ولي
باشادي زندگي هم آواز نشد

آن ها كه سكوتشان صدا شد، رفتند
آن ها كه فرودشان فرا شد، رفتند
آن ها كه صفير سبز روحاني شان
هنگامه ي سرخ كربلا شد رفتند

پيوسته شراب عشق درجام تو باد
شيريني لعل يار بر كلام تو باد
خون تو كه رنگ لاله است و گل سرخ
روشنگر واژه هاي پيغام تو باد

در هفتم تير قطره دريا گرديد
هنگامه ي رستخيز برپا گرديد
خون شهدا به باغ دين جاري گشت
هفتاد هزار گل شكوفا گرديد

اي دوست، به دلتنگي من خرده مگير
دلخسته ام از حادثه ي هفتم تير
اي خصم، تو نيز خواهي دانست
خون شهدا فراتر است از شمشير


مردان علي تبار، رفتند همه
آزاده و سربه دار، رفتند همه
تا خواب و قرار خصم آشفته شود

مردان حسين وار خورشيد تبار
مردان سلحشور ملايك رخسار
گفتند كه مرگ سرخ شايسته تر است
از شادي زندگاني ذلت بار

مردان خدا عاشق پرواز شدند
آزاده و بي قرار و جان باز شدند
ازخانه ي ويران زمين كوچيدند
درخانه ي آسمان سرافراز شدند

ازكوه و كتل، سرودخون مي شنوم
از دشت، ترانه ي جنون مي شنوم
از داغ شقايقي كه درخون غلتيد
گل نغمه ي شعر لاله گون مي شنوم

رخشنده چو خورشيد شب افروز، شهيد
روشن تر و با صفاتر از روز، شهيد
روشنگر جاده هاي پيروزي و فتح
جان بر كف و سرافراز و پيروز، شهيد

شيران وطن علي(ع) صفت جنگيدند
يا حق گويان به خاك و خون غلتيدند
هرچند هزار پاره شد پيكرشان
مردانه شراب عشق را نوشيدند

صد لاله و گل دميده از خاك شهيد
گلخانه ي خون، پيكر صد چاك شهيد
آن شيرزني كه شروه مي خواند كيست؟
خورشيد هنر، مادر غمناك شهيد

اي شب شكنان درودتان باد، درود
كز مشت شما شكست پشت نمرود
سرخ است حماسه ي فداكاري تان
خورشيد براي تان غزلواره سرود

آن مرد كه جام درد را مي نوشيد
انديشه ي يك نبرد را مي نوشيد
تا وا رهد از آتش غم خنده زنان
پيمانه ي آه سرد را مي نوشيد



منبع : كتاب مجنون با نام تو (گزيد ه رباعي شاعران دفاع مقدس)به كوشش:عباس محمدي