قصه ي جنگ

سكانس اول يك فيلم : دود، زخم تفنگ
نه، انفجار جنون بود رد شد از دل تنگ
دوباره خنجر خونين ماه مي رقصد
و آن حكايت ديرين كوه، ماه، پلنگ
نشست مرد لب حوض و باز موجي داغ
كه حمله كرد و ذهنش دوباره مي زد زنگ
صداي آتش عصيان دويده در خونش
چقدر شكل جنون مي شود ازاين آهنگ
صدا به شكل كبوتر نشست در چشمش
وبعد گفت چنين: عاشق و كمي دلتنگ
پرنده رفته و باور نمي كنم هرگز
فقط صداست كه مانده ازاين عبور قشنگ
مريز اشك، عبور معطر غم را
اگرچه سرخي آن روزها شده كمرنگ
حكايت تو و اين روزهاي دلتنگي
حكايت نرود ميخ آهنين در سنگ
غبار، آتش و آن مرد- پرده دوم-
و پتك حادثه بر شانه هاي داغش، دنگ
دوباره باز سرش گيج رفت و داوري
هميشگيش، همان طعم تلخ گون شرنگ
و صبر عاطفه اي بود بين او و خدا
هميشه مرد در آغوش مي كشيدش تنگ
مباد آن كه بخشكد نگاه بارانيش
وبين او و غمش فاصله شود فرسنگ
هواي نام شهيد است و عطر آويشن
سبد سبد گل سرخي كه مي شود پر رنگ
سكانش آخر و آن انفجار طوفان زاد
و باز مرد غريبي دچار قصه ي جنگ
منبع: كتاب اين شرح بي نهايت/ آوازهاي سرخ بلوط / اشعار منتخب شانزدهمين كنگره سراسري شعر دفاع مقدس/ جلد2 / انتشارات بنياد حفظ آثار و ارزش هاي دفاع مقدس