ظهر...

ظهربود و ناگهان
رنگ آسمان پريد
سينه ي ستاره را
تيغ شوم شب دريد

***
دست قطره هاي آب
دسته دسته بسته شد
استخوان خيمه از
تشنگي شكسته شد

***
زير تير تيره گي
تير خيمه ها شكست
ظهر بود و ناگهان
فرق كربلا شكست

***
ناگهان كبوتري
تشنه بود و پر كشيد
تيغ تيز نيزه را
عاشقانه سركشيد

***
آسمان، دلش گرفت
از فغان و آه و دود
مثل اينكه آب هم
تا هميشه تشنه بود

***
تاهميشه گل شكفت
تا هميشه زنده شد
ريشه ي سياه شب
تا هميشه كنده شد


منبع: كتاب اين شرح بي نهايت/ آوازهاي سرخ بلوط / اشعار منتخب شانزدهمين كنگره سراسري شعر دفاع مقدس/ جلد2 / انتشارات بنياد حفظ آثار و ارزش هاي دفاع مقدس