آيينه
روزي كه بود غربت انسان در آينه
تسكين نيافت خاطر ايمان در آينه
پا را فراتر از حد معمول مي گذاشت
مردي كه مي گذشت هراسان در آينه
همراه خوابهاي غريبانه ام نوشت
و رگبار تازيانه و باران در آينه
اي غربت قديمي نزديكتر به من
با من بمان، شكوه فراوان در آينه
صد پيرهن به خون شقايق دريده شد
تا بگذرد خداي بهاران در آينه
ديگر به جز وصول تو در قصه هاي من
راهي نمانده تا... خط پايان در آينه
منبع : كتاب مريد نگاه ( مجموعه شعر شاعران استان ايلام ) به كوشش : علي اديب