در خواب

در خواب ديده بودمتان، يا خيال بود
ديدار با نبود تو، چيزي محال بود
درخواب، شكل رويش پروانه ها شدي
پرواز، بين دفتر چشمت سئوال بود
از من نگاه روشن خورد را عبور داد
مردي كه آفتاب دلش، بي زوال بود
دركوچه هاي ساكت و پر درد خاطرش
يك جبهه خاطرات پر از قيل و قال بود
سردار شعرمن! كه به سرفتح قله داشت
درمتن ماجراي غزل، بي مثال بود
ازسمت آسمان جريان مي گرفت، زود
مردي كه لهجه اش جرياني زلال بود
در شهر مي وزد همه جا عطر سيب سرخ
با او جهان درست، شبيه شمال بود
منبع: كتاب اين شرح بي نهايت