آلبوم عكس

آلبوم عكس، خاطرات جنگ، لحظه ها را دو باره جان مي داد
سرفه هاي پدر، سكوت اتاق، رقص سردي به استكان مي داد

پيش رو حجمي از هميشه ي پوچ، بشريت هنوز پائيزي...
و كه بوديم؟ يادمان رفته كاش دستي تكانمان مي داد

داغي روزهاي خسته ي جنگ، دست دارا، تفنگ و نارنجك
دست سارا، به جاي قرص انار، مشتي از خاك و استخوان مي داد

جمعه ها بوي انتظاري سبز، دست ها، مست از قنوتي سرخ
پشت سررا نگاه كن وقتي، سجده ها بوي آسمان مي داد

سالها مي گذشت، تا يك روز، قاصدك پشت پنجره با بغض
خبر از كوچ سرخ مردي سبز، مرد بي نام و بي نشان مي داد


منبع: كتاب اين شرح بي نهايت