آخرین اخبار:
کد خبر : ۲۵۰۷۹۶
۱۱:۱۸

۱۳۸۹/۰۲/۰۱

غم نامه

نویسنده :
زهرا پناهي



براي از تو سرودن، عزيز من! دير است
غزل سرودن بي تو، چقدر دلگير است

گلايه از تو ندرام، كه اين چنين دوري
قبول مي كنم اين كار، كار تقدير است

از آن شبي كه دلت را به آسمان دادي
ازآسمان دلم اشك و خون، سرازير است

نيامدي، پسرت مرد من شده، اما
دلش به درد و غمي كودكانه زنجير است

براي ديدن بابا، هميشه منتظر است
هميشه از گل و لبخند زندگي، سير است

هنوز دفتر مشقش پر است از ، بابا
و جلد دفتر نقاشي اش، دو تا تير است

چقدر نيش و كنايه، تحملش سخت است؟
تمام حجم دلم زخم هاي شمشير است

شبي به خلوت آيينه ام قدم بگذار
ببين كه همسرت اكنون غريبه اي پير است

كسي كه اسم تو، سر فصل خنده هايش بود
به موج موج صدايش غمي گلوگير است

خوشا به حال تو، چون آسماني ات كردند
بدا به حال دلم، چون به خاك زنجير است!

منبع: كتاب اين شرح بي نهايت

گزارش خطا

ارسال نظر
طراحی و تولید: ایران سامانه