لهجة جنگ

مردم، قطب اصلي جنگ هستند. يادم هست در بوشهر، به گردان تلفن زدند كه يك پيرزن آمده و اصرار دارد خلبان ها را ببيند. وقتي به گردان آمد، چهار عدد تخم مرغ كه كل موجودي او بود، آورده بود و با لهجة بوشهري مي گفت اين ها را آورده ام كه خلبان ها بخورند و چاق بشوند و خوب بجنگند.
پيرمرد روستايي ديگري تنها گوساله اش را آورده بود و جلوي هواپيما سر بريد. از اين نمونه ها فزون از شمار است. به قول يكي از نويسندگان «ملت ها را بايد هميشه در جنگ بشناسيد.» و من در اين جنگ واقعاً ملت خودم را شناختم. فرزندان جوان خودشان را به جبهه مي فرستند، فرزندانشان شهيد مي شوند، ولي برايشان اشك نمي ريزند. حلقة نامزدي شان را به جبهه مي فرستند و حتي ميزان كالاهاي سهميه بندي شده كه مردم به جبهه ارسال مي كنند، نياز هزاران هزار رزمنده را برآورده مي كند و اضافه هم مي آيد. من يقين دارم اگر امروز رهبر ما اعلام كنند كه زن ها و دخترها مجازند به جبهه بروند و عليه كفار بجنگند، بيش از ده ميليون نفر زن جنگجو اعلام آمادگي مي كنند و اين ملت به تعبير رهبر، نشان داد كه حتي در صدر اسلام هم نظير نداشته است.»