ملاقات با يكي از جانبازان جنگ تحميلي

امروز صبح خدا توفيق داد به نيابت از همه دوستان و خوانندگان به ملاقات جانباز سرافراز حاج حسين آقا صفري رفتم


مدتي منتظر شدم تا ايشان را از بخش دياليز بياورند. بعد از جابجايي به اتاق محل بستري رفتم و به احوالپرسي از وضعيت جسمي پرداختم.


پس از تشريح وضعيت خودش از دغدغه هايش براي وضعيت بهداشتي و درماني ديگر جانبازان سخن گفت.


حاج حسين با وجود همه مشكلات جسمي جديدي كه بر مشكلات سابقش اضافه شده و بعد از اينكه ۴ ساعت زير دستگاه دياليز بود همچنان مانند سابق با زبان صريح و بذله گوي خود سخن مي گفت


صفري كمتر از خود سخن گفت بيشتر از نگراني هايش در باره مشكلات و مسائلي كه مخصوصا در زمينه بهداشت و درمان و وضعيت بيمارستانها براي جانبازان وجود دارد و در آينده پيش خواهد آمد.


از مشكلاتي كه در روند درمان و وضعيت نامطلوب بيمارستانها، حتي بيمارستانهاي خصوصي وجود دارد

از مشكلاتي كه در هزينه كردن و بيمه جانبازان وجود دارد

از مشكلاتي كه با بستري شدن يك جانباز خانواده او نيز درگير آن مي شوند


بقول خودش "من كه جانبازي هستم كه همه منو ميشناسن اين همه مشكل براي درمان وجود دارد واي بحال جانبازي كه كسي را ندارد و دستش جايي بند نيست"


توصيه حاج حسين به همه دوستان جانباز اين بود :


بايد خود جانبازان بجنند و منتظر اقدام ديگران نباشند مسائل مربوط به خودش را بخصوص در زمينه بهداشت و درمان را با قاطعيت پيگيري كنند و كوتاه نيايند"