Send to fati

سرفه امانش را بريده بود . ايستاد و به زحمت خم شد . كفش هاي واكس خورده ي قهوه اي اش را در آورد و جفت كنار راه گذاشت بلكه رهگذري قبول شان كند . جوراب هاي سفيد كه ردي از واكس قهوه اي روي شان مانده بود را كند و روي چمن انداخت . تنش لرزيد . از سنگ فرش يخ زده و خيس آرام جستي بر روي چمن هاي تازه و سرسبز زد . چمن قلقلكش مي داد . خنديد . سرفه كرد و دويد به طرف بزرگ ترين درخت . بيست سال بود كه اين گونه ندويده بود . نفس اش بند امد . تنها بود . فقط او بود و درخت ها و سرفه هايي كه امانش را بريده بود . ماه هم بود اما پشت باراني .
+++
-"خيلي ممنون هستم . ما هم خوش حاليم كه شما را در برنامه مثلث شيشه اي مي بينيم . ... چه خبر ؟.... "
-سلامتي خبري نيست ...
-هيچ خبري نيست ؟ امن و امان ... خوب استراحت كرديد بعد از مرد هزار چهره ؟...
-استراحت آره ، يك هفته ده روز كامل خوابيدم ...
-روزهاي آخر مي ديدم خيلي خسته بودي .. .
-بله روزهاي آخر خيلي سخت بود . كار خيلي سنگيني بود و سخت بود .. ولي بعدش خوابيدم ... آره بد نبود ...
از تلويزيون روي بر مي گرداند به سمت ساعت . عقربه ها مثل هميشه داد مي زند كه رسول دير كرده است و به اين زودي هم نخواهد آمد . چهل و نه شب بود كه رسول دير مي آمد . چهل و هشت روز كه زود مي رفت . سر خيس عرق سميه ميان دستانش آرام گرفته بود و نفس گرمش به روي حلقه ي طلايي اش مي نشست . صورت سميه را بوسيد به آرامي خم شد و موبايل زرشكي اش را از روي ميز برداشت و نوشت :
" كجايي مرد خونه ؟ "
ارسال به رسول
سرفه مي كرد. تن پر از دردش را به تنه ي كهن سال درخت چنار تكيه داده بود و مي لرزيد . پيشاني بلندش خيس عرق بود . از درون جيب باراني سبزش صداي زنگ sms بلند شد . مي دانست از طرف چه كسي است و چه نوشته است . در inbox موبايلش چهل و هشت تا از اين sms ها داشت :
" كجايي مرد خونه "
سرفه هايش بلند تر شد . گلويش ماسيده بود . دهانش طعم خون گرفت . مزه مزه كرد . موبايل را از توي جيب باراني سبزش بيرون آورد و با دكمه هاي زوار دررفته اش مثل هميشه تايپ كرد :
"raftam baraye azize khone non biyaram "
Send را نزد . پشيمان شد . پاك كرد و دوباره نوشت :
"kari ba man nadari man daram miram , halalm kon
Sen to fati "
+++
-و تقريبا سكانس هاي آخر مرد هزار چهره درست روز سيزده به در ضبط شد ؟ ..."
-" بله شما كه يادت هست ..
-خيلي سخته و بي خوابي و اما بسيار دقيق و وسواسي ... سئوال نظر سنجي ما راجع به ساخته هاي مهران مديري است كه فكر مي كنم براي خودم مهران مديري هم جالب باشد كه نظر شما را ببيند ... به نظر شما كداميك از آثار مهران مديري جذاب تر بوده است ؟
1-پاورچين
2-نقطه چين
3-شب هاي برره
4-باغ مظفر
5-مردهزار چهره
عدد گزينه مورد نظر را به شماره 3000052 ارسال نماييد .
ترسيد . شانه هايش نا خود اگاه جمع شد . نزديك بود جيغ بزند . اما قبل از آن كه صدايش در بيايد فهميد و لبخندي بر لبانش نشست . هميشه از صداي ويبره موبايل مي ترسيد و بدنش مور مور مي شد . sms رسول بود . مي دانست چه نوشته است . زير لب طوري كه خواب ناز سميه اش خراب نشود گفت :
"نون بخوره تو سرت رسول .. بچه بابا مي خواد نه نون ... خدا بگم چي كارت نكنه رسول ... "

با لبخند نرم و آرامش موبايل را از روي دسته ي چوبي مبل برداشت تا sms تكراري رسول را كه هر شب برايش لحظه شماري مي كرد بخواند . خشكش زد . خبري از نان براي عزير خانه نبود. دلش ريخت . رسول پس از چهل و هشت شب sms جديد فرستاده بود . آرام خواند :
-" كاري با من نداري ؟؟ من دارم مي رما ! حلالم كن ... !"
ديوانه را طوري گفت كه لبان سرخش به هم نزديك نشد . پس از اين همه مدت ، انتظار اين حرف را نداشت . البته اين كارها و حرف ها از رسول بعيد نبود . بيست سال زير يك سقف بودن براي شناختن او كافي بود حتما دوباره هوايي شده بود . لبخند هنوز روي لبانش مانده بود . دلي دلش شور زد . دكمه هاي موبايل زير شست باريكش بالا و پايين رفتند و نوشتند :
" از اولم باهات كاري نداشتم !
فكر كنم شما با من كار داشتي ؟
يادت رفته آقا رسول
منتظرتم "
ارسال به رسول
***
نسيم آرامي از بالاي سرش برگهاي زد چنار را دست چين مي كرد . برگ هاي زرد چرخ زنان پرواز مي كردند و آرام جايي نزديك او روي چمن خيسش مي نشستند . سرش را بالا گرفته بود و برگ هاي رها شده را مي شمرد .
برگ زرد كوچكي روي شانه اش نشست و رسول لبخند زنان گفت :
-" سلام كوچولو "
از ميان مشتش صداي زنگ sms بلند شد . مشت فشرده اش را باز كرد و همراه سرفه هاي خشكش خواند . بلند خنديد . ياد آن روزها افتاد كه به قول فاطي پاشنه ي در خانه شان را با دندان كنده بود . ياد اولين حرفي كه به فاط ي زده بود :
-" اهاي خانم شما با من مزدوج مي شيد ؟"
و فاطي هم كم نياورده بود و در جوابش گفته بود :
- " شما اول بفرماييد مزدوج يعني چي تا من بگم مي شم يا نمي شم ؟ "
نفسش به شماره افتاد . براي فاطي نوشت :
"ahay khanoom shama ba man mozdavaj mishid?
Send to fati
***
_"مهران عزيز به شغل هاي مختلفي اشاره كدي . حالا بعد از مرد هزار چهره ايع كه افراد متعددي از اين پروژه اعلام شكايت كردند . يكي كه حقيقت داشت اداره ثبت احوال شيراز بود . صحبت نيروي انتظامي هم بود كه يك مثدار از ضيه مدكرد بود يا دوستان اديب و نويسنده و پزشكان كه ناراحت بودند . چيز رسمي به شما به شما ابلاغ شد ؟ راجع به اين قضيه .. "
-" نه ... همه ي اين ها شايعه بود . بعضي از مطبوعات عزيز ما ... قربان شان برم ... به هر حال ممر در امدي است ... اين بازي را راه انداختند كه نيروي انتطامي شكايت كرده ... ثبت احوال فلان جا .. اصلا اين ها نبود ... "
نگاه فاطي روي تلويزيون قفل شده بود . ولي ذره اي حواسش به ان نبود. به رسول فكر مي كرد و sms اي كه برايش فرستاده بود .
رسول دو ماه بود كه بي خيال سلامتي اش هر كاري كه دوست داشت و هر چه كه مي خواست مي كرد . ديشب وقتي با هم ررفته بودند قدم بزنند و براي شام چيزي بخرند ، رسول با ديدن خط سفيد لي لي روي زمين ، هواي كودكي به سرش افتاد و به اصرار او را به بازي گرفته بود و يك ساعت زير نگاه هاي غريب مردم لي له كنان خنديده بودند . رسول ديشب انگار همه ي دردهايش را فراموش كرده بود و مثل يك پسر تيز و شيطان جست و خيز مي كرد. فاطي ياد حرف ديشب رسول افتاد كه بلند ميان خنده ها و سرفه هايش گفته بود :
" من دارم مي رم ... خداحافظ لي لي ... خداحافظ فاطي .. "
موبايل لرزيد . باز هم از جا پريد ، نگاه از تلويزيون برداشت و sms رسول را خواند :
" آهاي شما با من مزدوج مي شيد ؟"
نگاهش را از صفحه ي كوچك موبايل به روي صورت كوچك سميه برد . مي خواست بخندد اما نمي توانست . تعجب كرده بود . رسول هميشه به او مي گفت اگر يك سئوال درست و حسابي در تمام عمرم كرده باشم همين يكي بوده كه شيرين ترين جواب دنيا را ازش گرفتم . اين سوال براي رسول عزيز بود و هر وقت مي خواست به او هديه اي بدهد ارام در گوشش مي گفت نه اين وقت شب آن هم با sms.
دلش مي خواست به رسول زنگ بزند و آن جواب را دوباره برايش بچويد . اما سميه اش خواب بود و رسول منتظر sms او بود نه زنگش .
نوشت :
" شما اول بفرماييد مزدوج يعني چي
تا من بگم مي شم يا نمي شم ؟
در ضمن آقا پسر ديروقته !
شما خانواده نداريد ؟"
ارسال به رسول
***
هنوز آن برگ زرد كوچك روي شانه ي خميده اش نشسته بود و رسول به آن نگاه مي كرد . دهانش پر از خون شده بود و نفس كشيدن برايش سخت ترين كار دنيا . از دو ماه قبل ، وقتي كه براي آخرين بار از مطب دكتر بيرون آمده بود ، انتظار چنين لحظه اي را مي كشيد . تمام بدن لاغر و افتاده اش خيس بود از عرق . دستانش سخت مي لرزيد. قطره هاي خون از كنار لبانش روي چانه سر مي خورند و چكه مي كردند روي باراني سبزش و بعد هر كدام به راهي مي رفتند و باراني تميزش را خط خطي مي كردند .
صداي زنگ SMS در سكوت محض پارك پيچيد . به سختي خواند . چشمانش كم سو شنيده بود . نفس زنان خنديد . دوباره شيرين ترين جواب عمرش را شنيده بود .سريع تايپ كرد . وقت كمي داشت . دو ماه پيش دكتر برايش فاتحه خوانده بود .
"YADESH be kheyr fati hichvaght yadam nemire hata to on donya
I love you fati lhanom
Halam kon ! send to fati "
***
-" به نظرت بهترين بازيگر مرد هزار چهره چه كسي بود به جز منصور شصت چي ؟"
-من نمي تونم يك نفر را بگويم ..
-ولي من مي توانم
-شما به عنوان بيينده بله .. من بگويم يكي دلش مي شكند خب ... "
-من به نظرم عليرضا خمسه آدم متفاوتي بود
-فوقالعاده بود .. درخشان ... بي نظير ... سيامك انصاري هم كوتاه و درخشان بود ... فلامك جنيدي عالي بود ... رضا فيض نوروزي فوق العاده بود ...
براي اين كه دلش كم تر شور رسول را بزند صداي تلويزيون را بلند تر كرده بود و سعي مي كرد كه خودش را به حرف هاي آن دو بسپارد ولي sms هاي رسول جلوي چشمانش بودند . خواست كه سميه زا بلند كند و روي تختش بخواند كه دوباره موبايل زرشكي اش روي دسته ي مبل لرزيد و روي زمين افتاد . عصباني شد . خم شد تا موبايل را از روي زمين بردارد . اما هر چه كرد دستش نرسيد . دست آخر ، سر كوچه سميه را آرام روي مبل گذاشت و با ضطراب و دلهره موبايل را از روي زمين برداشت و خواند :
" يادش بخير فاطي ؟ ... هيچ وقت يادم نمي ره ؟ ... حتي توي اون دنيا... حتي توي اون دنيا ... ؟ "
همين كه مي خواند ، قطره هاي اشك از كنار چشمان خواب آلودش بيرون آمد و گونه هاي سرخ و سفيدش را قلقلك داد. صداي قلبش را مي شنيد و نمي دانست اين بار رسول جدي است يا مثل هزاران بار قبل ، از سر شوخي با او چنين مي كرد . ته دلش از اين حرف هاي رسول عصباني شد . نفس عميقي كشيد و تايپ كرد :
-" رسول!
چي مي گي ؟ دوباره هواي رفقات را كردي ومن را فراموش ؟
آقا رسول من منتظر شماهستم زود بيا دلم گرفت "
ارسال به رسول
***
عرق سر روي پيشاني اش را با كف دستش پاك كرد و رو به كف دست خيسش گفت
" سلام اين عرق مرگ كه مي گند شماييد ؟ ... هه مي بيني كار دنيا رو ... آخرش بايد عرق كني و بميري !... يعني ما ارزش يه تيكه تركش رو هم نداشتيم ! ... من منتظزت بودم آقاي مرگ ... منتظرت بودم ....ولي دمت گرم كه جلوي فاطي در نيومدي .... دو ماه از دست فاطي و سميه فرار كردم كه خداي نكرده جلوي چشم اون ها در نياي ... دمت گرم . فكر نمي كردم اين قدر باحال باشي . . . روي ما رو زمين ننداختي ... فاطي اگر تو رو مي ديد دق مي كرد ... مي دوني ... جلوي فاطي فقط بايد عرق شرم ريخت ... عرق شرم ... هي فاطي يادت به خير ... هي فاطي ... فاطي ... "
Sms فاط آمد . به سختي دست سنگينش را از روي زمين كند و بالا آورد ،انگار كه يك تكه سنگ بزرگ و سخت رااز روي زمين بر مي دارد . دستش بي حس شده بود . صفحه ي كم نور موبايل را جلوي چشمانش گرفت . همه چيز مي لرزيد . سرش گيج مي رفت .سرفه ي سختي كرد . خون از دهانش به روي موبايل سفيدش پاشيد. خنده اش گرفت . آن يكي دستش ازكار افتاده بود . صفحهي خوني موبايل را به آرامي با چانه اش پاك كرد . اين بار روي باراني سبزش . نفهميد كه فاطي برايش چه نوشته است اما دلش نيامد جوابش را ندهد . بدون اين كه موبايل را نگاه كند از حفظ دكمه ها را فشار داد و يك sms خالي حواله ي فاطي كرد و با تمام جانش گفت :
-" برو براي فاطي ... خداحافظ فاطي خانم . "
Send to fati
***
-" يك نقش خيلي خوبي را در هميشه پاي يك زن در ميان است بازي كردي كه واقعا ديدني است ... من در جشنواره ديدم ... به ات تبريك مي گويم . تو بازيگر موفقي هستي . ... كارگردان خوبي هم هستي ... خيلي خوش حالم كه در تعامل ، تلويزيون اين فرصت را به تو داده داده به عنوان يك مرد محبوب در طنز بين ايرانيان جايگاه داشته باشي ... ركورد شكست . 427878 نفر sms فرستادند و در مسابقه شركت كردند ... 24 درصد گفتند پاورچين ... 5 درصد نقطه چين .. 29 درصد گفتند شب هاي برره .. 5 درصد باغ مظفر ... 34 درصد گفقتند مرد هزار چهره ... يعني رتبه اول مرد هزار چهره ، دوم شب هاي برره ، سوم پاورچين ، چهارم نقطه چين و باغ مظفر ."
-متشكرم . ممنون ازشما ممنون ... ازهمه ي شما كه ما را ديديد و هميشه گفتم اميدواريم بهتر از اين باشيم . "
توان اين كه سميه را به روي تختش ببرد تداشت . با خودش گفت رسول مي برد . فقط راه رفت و دور خودش چرخيد ، منتظر sms رسول بود و با خودش حدس مي زد چه چيزي برايش مي فرستد . انتظار داشت كه فهميده باشد از دستش عصباني است و سعي كند از دلش در بياورد .
خسته شد و روي دسته مبل چوبي نشست . احساس خفه گي كرد . عرق كرده بود و هواي دم كرده اتاق اذيتش مي كرد . يلند شد و كنار پنجره رفت . پرده نارنجي و كلفت را كنار زد . دستش به شيشه ي سرد پنجره خود، خنك شد . بي اختيار صورتش را به شيشه چسباند . همه ي بدنش لرزيد و سر حال آمد . با همان حال لاي پنجره را باز كرد و نسيم خنك لبه ي پرده را تكان دارد و بر هواي دم كرده اتاق تاخت . به كوچه ي خلوت و ساكت نگاه كرد كه تكه تكه اش زير نور چراغ ها روشن بود .
ماشيني به سرعت گذشت و آب ها ي كف كوچه را شكافت . ناگهان به خود آمد و خودش را پشت پنجر دراز كشيد و تن خيس از عرقش را به باد سردي كه از زير پرده روي سرش مي ورزيد سپرد . هنوزاز رسول خبري نبود . خيره به ساعت كوچك موبايل شد . ساعت از دوازده هم گذشته بود . براي اولين بار با اين كه سميه در خانه بود احساس تنهايي مي كرد و مي ترسيد . موبايل را به پيشناني اش چسباند و بلند گفت :
" رسول كجايي رسول ؟"
پيشاني اش لرزيد . جيغ زد و نا خود آگاه موبايل را به گوشه اي پرت كرد . نمي دانست چه كند . تنش از ترس مي لرزيد . به موبايل و باطري بيرون افتاده اش نگاه كرد و پس از چند لحظه به خودش آمد و ياد sms ها افتاد . زير لب نفرين كرد و به طرف موبايل خيز برداشت . آن قدر هول بود دستانش مي لرزيد كه باطري بيرون افتاده اش خيره شد و پس از چند لحظه به خودش آمد و ياد smsافتاد . زير لب نفرين كرد و به طرف موبايل خيز برداشت . آن قدر هول لود و دستانش مي لرزيد كه باطري جحتي نزديك جايش نمي شد . از اين اتفاق ها و حسي كه داشت بيش تر مي ترسيد . به دلش افتاده بود كه واقعا براي رسول اتفاقي افتاده است . آرزو مي كرد كه برايش يك جوك فرستاده باشد و حرفي از قديم و رفتن ننوشته باشد .
مرد و زنده شد تا باطري را سر جايش قرار داد و موبايل را روشن كرد. تا بالا آمدن منوي موبايل ، در انتهاي راهرو را پاييد و منتظر قدم هاي شمرده و آرام رسول بود . منو بالا آمد . تنگشتان كوچكش مي لرزيدند و روي دكمه هاي سر مي خوردند . يك نفس عميق ، بلند و طولاني كشيد و آرام گفت :
-" رسول "
در inbox موبايل تنها sms خوانده نشده را پاك كرد و خيره ماند به صفحه ي سفيد رو به رويش . sms خالي و بدون نوشته ، دردناك ترين حرف ها را برايش آورده بود . تا به حال رسول اين گونه تلخ با او حرف نزده بود بي اختيار به گريه افتاد.
بلند بلند گريه مي كرد و رسول را صدا مي زد . سميه هراسان از خواب پريد و گريه كنام به طرف او دويد و ميان آغوشش نشست . شماره ي رسول را گرفت و چند لحظه بعد سخت ترين صداهاي عمرش را شنيد . با هر صداي بوق تلفن ناله هاي او دردناك تر مي شد . دهانش را به گوشي چسبانده بود و زار مي زد و بلند مي گفت :
_" رسول ... گوشي را بردار رسول ."

***
زير درخت تتومند و بزرگ چنار ، تن نحيف رسول ميان برگ هاي زردي كه اطرافش نشسته بودند و خم شده بود و خون از دهانش به روي باراني سبز و به روي چمن هاي خيش مي ريخت و هيچ عابري هنوز در اين هواي ملس هوس نكرده بود كه كمي قدم بزند . از ميان مشت گره كرده اش صدايي شبيه فريادهاي فاطي بيرون زد و سكوت مرگ بار و بي خيال پارك را شكست . باد تندي بر
زرد كوچك روي شانه ي رسول را بلند كرد و به آسمان برد و هيچ كس نبودكه جواب زنگ هاي پي در پي موبايل را بدهد ، حتي رسول .


درباره نويسنده:متولد 1367 ، قم
طلبه پايه هفت


منبع: منتخب جايزه ادبي يوسف(مسابقه سراسري داستان دفاع مقدس)