«دركوه»
يك روز جــــمعه هــــمــــراه بابا
رفتـــــــيم از كوه بـــــالاي بــــــالا
ماننــــد گلـــــها در كوه وبستان
بوديــــــم با هم شاداب وخندان
بابا جـــــــلو بود ماننــد آهــــــــو
ما مي دويديم پشت ســــر او
بابا اگـــــــر چه يــك پا نــــــدارد
از كـــــوه، رفتن پـــروا، نــــــدارد
منبع:جانباز كوچك(مجموعه شعر كودكان)