لاله
وقتي كه غزل نيست شفاي دل خسته
ديگر چه نشينيم به پشت در بسته
مانديم چه دلگير و گذشتند چه دلسوز
آن سينه زنان حرمش دسته به دسته
مي گريم و مي دانم از اين كوچۀ تاريك
راهي است به سر منزل دل هاي شكسته
در روز جزا جرأت برخاستنش نيست
پايي كه برآن زخم عبوري ننشسته
قسمت نشود روي مزارم بگذارند
سنگي كه گل لاله برآن نقش نبسته
منبع: كتاب دريا لباس خاكي من بود (مجموعه شعر دفاع مقدس شاعران استان سمنان)