سرزمين من
براي شهيد محمد جهان آرا
و تقديم به همه اهالي خون گرم خرمشهر
نخل ها كل مي زنند
برخيز!
اي بي تاب ترين ستارۀ سرزمين من
نخل ها كل مي زنند
از عروج تو
و كلمه كردنت
بر بلنداي آسمان.
كدام قفس شكوه تو را
از من خواهد ربود؟
كدام نگاه
به جدايي از توأم
مي تواند خواند؟
نخل ها كل مي زنند
برخيز!
كارون
دامن دامن
خاك مي پاشد
به روي خويش
و شگفتي شانه هايش
پس از اين همه سال
- هنوز-
رد توست.
نخلها كل مي زنند
برخيز!
اي ايستاده بر فراز
شعلۀ گلوله شده
خاك؛
مهر
فوران بي توقف
تا رهايي در بيكران آب
اي عاشقانه ترين
سرود شهر كوچك من
جهان آرا
برخيز!
منبع: كتاب مهاجران فلق (مجموعه شعر دفاع مقدس شاعران استان خوزستان)