مسافران شهادت

دوباره اين دل من ياد جبهه ها كرده است
نگاه زخمي ام آهنگ كربلا كرده است
مدام خاطره ها را سراغ مي گيرد
نشان مرهم دل را ز داغ مي گيرد
بگو كه بغض خيالم عقيم مي ماند
و طفل خاطره هايم يتيم مي ماند
بگو « مجيد بقايي» چگونه بي سر شد
بگو كه « جمعه» چرا اين چنين وصيت كرد
مزار پيكر خود را به گل اشارت كرد
نگو كه جنگ تمام است و ديو شب مرده ست
نگو كتاب تهاجم دگر ورق خورده ست
هنوز دشمن زخمي كنار خانۀ ماست
و در كمين تهاجم به آشيانۀ ماست
هنوز پنجۀ شيطان به خون ما تشنه ست
و تيردان نگاهش پر آتش دشنه ست
اگر چه شعلۀ بيداد و كينه خاموش است
قطار تير و فشنگم هنوز بر دوش است
هزار قصۀ ناگفته در سخن دارم
هنوز تركش خمپاره در بدن دارم
هنوز داغ شهيدان به سينه مي رويد
چه خوش زبان غزل شرح درد مي گويد

نسيم بوي خدا شهر را بهشتي كرد
كه باز هم گل سرخي معطر آوردند
هزار و يك گل پرپر، هزار و يك خورشيد
ز لابه لاي شب سرد سنگر آوردند
ز كربلاي شلمچه، ز شوش و فكه و فاو
حسين و احمد و عباس و اكبر آوردند
ز مدفن تن آن سرفراز خفته به خاك
فقط پلاكي و يك استخوان در آوردند
من از حماسۀ سرخ حضور مي گويم
ز قله هاي بلند غرور مي گويم
بيا دوباره به ميدان جنگ برگرديم
دوباره سوي غريو تفنگ برگرديم
نه جنگ بلكه دفاعي مقدس و خون رنگ
دفاع روشن آيينه در برابر سنگ
بيا دوباره به ميدان مين سري بزنيم
به آشيانۀ سرخ كمين پري بزنيم
به پاي صحبت سنگر كه گرم و خونين است
به خاكريز غرورم كه زخم آگين است
بيا دوباره به گردان فتح برگرديم
به عزم كشتن شب همره سحر گرديم
ز بس ستاره در آن سوي جبهه پرپر شد
تمام كوچۀ دل ها پر از منور شد

دريغ آن همه ياران باوفا رفتند
به شوق ديدن معشوق، سر جدا رفتند
به شوق كوچ پريدند و بال بگشودند
به سان مرغ مهاجر ز شهر ما رفتند

نماز خون چو به پا كرد آن امام شهيد
نموده غسل شهادت به اقتدا رفتند

هلا كه شعلۀ تكبيرتان زبانه كشيد
و ديو زخمي شب را به تازيانه كشيد
هنوز صولت بانگ رسايتان باقي ست
به قله هاي ظفر نقش پايتان باقي ست
دل شلمچه و فكه ز داغتان خون است
ببين جزيرۀ مجنون هنوز مجنون است
قسم به مسلخ سنگر، خداي مي داند
پيام خون شهيدان زمين نمي ماند
به روشناي فشنگم قسم كه مي مانم
كه من بسيجي و همسنگر شهيدانم
سياه رويي ظلمت گواه اين معناست
شب سياه تجاوز هميشه بي فرداست
منبع: كتاب مهاجران فلق (مجموعه شعر دفاع مقدس شاعران استان خوزستان)