ميدان سبز زمين
سكوت مي كند اين شعر، بعد از اين كلمات
به احترام شما- متن آخرين كلمات-
شما تمام غزل هاي شهر را گفتيد
و جاده را كه سپرديد دست اين كلمات
حدود لحظۀ تكراري شكستن بود
كه رفت در دل ميدان سبز مين، كلمات
سكوت...
قطرۀ...
او...
كوچه...
مرد زنداني...
و زرد برگي زيتون و اشك طين...
كلمات-
شكسته، خسته، رسيدند و خط شكسته شد و
دوباره سفرۀ غمگين هفت سين...
كلمات-
كه مات مات نشستند و قطره قطره شدند
و اشك هاي پر از حرف، بر زمين... كلمات
از آن زمان، پر حس غريبه اي هستند
پر از سكوت غم انگيز: « آفرين كلمات!»
منبع: كتاب مهاجران فلق (مجموعه شعر دفاع مقدس شاعران استان خوزستان)