تنها سنگ
تنها سنگ
شتاب داشت و پيدا نكرد، آنجا سنگ
هجوم برد ، به دستش نبود حتي سنگ
دويد پشت سر تانك و زير لب مي گفت:
چه فرق هست مگر بين مشت من با سنگ؟
به تانك- گر چه به سرعت دويد – او نرسيد
و گفت:كاش برويد به جاي خرما سنگ
چه باك، شاخه زيتون اگر در آتش سوخت
تمام باغ بسوزد ، نسوزد اما سنگ
برادران زيادي به ما دعا كردند
دعا قبول ولي مي شود دعاها سنگ؟
دوباره پيل و ابابيل رو به رو گشتند
در اين زمانه كه مشكل گشاست ف تنها سنگ
پرنده هاي زيادي به آسمان رفتند
ولي چه سود ،نباشد دهانشان تاسنگ
دوباره حادثه اي اتفاق مي افتاد
دويد ، آن پسرك گفت: كو خدايا سنگ ؟
پدر،رسيد و خبر داد خانه ويران شد
دعايشان شده مقبول ، شد مهيا سنگ
منبع : كتاب امواج ارغواني برگزيده ي آثار هفدهمين كنگره ي شعر دفاع مقدس