آتش بود

آتش بود
وجنگ شد همه ي خلق و خويت آتش بود
تفنگ مي شدي و در گلويت آتش بود
دلي شدي و به دريا زدي در يان بين
اگر چه پشت سرو روبروت آتش بود
هنوز لهجه ي آرام ابر را داري
تو رعد و برق شدي گفتگويت آتش بود
نماز خواندي و سجده عشق سوزاندت
چرا كه جنس زلال و صويت آتش بود
تو اجتماع دوضدّي ستاره ي خالض!
كه تشنه سوختي و آب رويت آتش بود
منبع : كتاب امواج ارغواني برگزيده ي آثار هفدهمين كنگره ي شعر دفاع مقدس