مرد خدا

قدير از همان بچگي مرد خدا بود از دو يا سه سالگي هميشه به مادر خود كمك مي كرد به طوري كه در سن 5 سالگي هميشه صبحانه را او آماده مي كرد و والدين خود را براي صرف صبحانه بيدار مي كردند. وي از سن 9 سالگي در مكتب تشيع فعاليت داشت و در كلاسهاي تفسير قرآن حضور داشتند. از سن 10 سالگي شاگرد خياط بودند و هميشه دستمزد خود را به افراد فقير مي دادند بدون آنكه والدين خود را متوجه اين كار كند . شبها براي اينكه مزاحم خواب والدين نشود در خيابان در زير تير چراغ برق مطالعه داشتند يا زير پتو حتي درتابستان گرم.
در سالهاي پاياني قبل از انقلاب بسيار از نظر سياسي فعال بودند به طوري كه نوارهاي امام (ره) را در زير پتو در آخرين اتاق منزل ضبط مي كرد و شبانه همراه با اعلاميه ها آنها را پخش مي كرد هرگاه دوستان وي مقابل دانشگاه تهران از نظر بحث و گفتگو با كمونيستها يا مجاهدين خلق با مشكلي روبرو مي شدند به سرعت به سراغ قدير مي آمدند و او را به محل گفتگو مي بردند تا جواب حرفهاي مجاهدين خلق و كمونيستها را بدهد كه همه از ؟؟؟؟ سخنوري وي حرف مي زدند. كتابهاي آيت الله طالقاني و تمامي مجاهدين انقلاب كه در راه انقلاب شهيد شدند را بعدازظهرها در ميدان انقلاب مي فروختند.
با دوستان خود در روزهاي اول انقلاب در بالاي پشت بام منزل به ساخت مواد انفجاري مي پرداختند و چندين بار به سوي وي تيراندازي شد كه جان سالم به در برد و در آخرين روزهاي زندگي به جبهه رفت تا دين خود را به اسلام و انقلاب و مردم و رهبر فقيه خود ادا كند. فعاليت هاي مهم عبادي معنوي : ايشان در مراسم عبادي چون نماز و روزه بسيار كوشا بودند و در ياري رساندن به همكلاسهاي بي بضاعت خود بسيار ساعي بودند. هميشه پول توجيبيهاي خود را به دوستان فقير خود مي دادند در تابستانها سر كار خياطي مي رفتند و درآمد حاصله را به والدين و دوستان خود مي دادند.
فعاليت هاي مهم سياسي و اجتماعي : قبل از انقلاب با علمايي كه با امام خميني ( ره ) در ارتباط بودند رفت و آمد داشتند ، نامه ها و نوارهاي حاوي سخنان امام (ره) را تكثير و پخش مي كردند و اعلاميه ها را در شبها پخش مي كردند . فن سخنوري بالايي داشتند به طوري كه در بحث هايي كه با كمونيستها داشتند ايشان را يك سخنور توانا قلمداد مي كردند در مقابل دانشگاه تهران مسئوليت كتابخانه مسجد حضرت رقيه (س) را را به عهده
داشتند و دستور ساخت نمازخانه و كتابخانه دبيرستان محل تحصيل خود را داد و مسئوليت آن را به عهده گرفت. فعاليت هاي مهم علمي ، فرهنگي و هنري :
در خطاطي و نقاشي روي شيشه و آئينه تبهر خاصي داشتند. ويژگي هاي بارز اخلاقي ( با ارائه نمونه رفتاري ) قدير عالي بود چه در برخورد با خانواده و چه در برخورد با دوستان و اقشار جامعه نمي شد گفت كه او نوجوان است يا بزرگسال چون از نظر رفتاري مانند يك انسان كامل بود قبلاً تمام بچه هاي محل به اسلام آورده بود و تمامي اهل محل از او به نيكي ياد مي كردند . حتي يك تو به خانواده خود نگفته بود.

فرازهايي از وصيتنامه :
آخرين نامه اي كه براي مادرش فرستاده بود حكم وصيت نامه ايشان را داشت كه در آن به سفارش كه در آن به سفارش ياري به رهبر و تحكيم پايه هاي دين را كرده بود و همچنين سفارش به نحوه ادب و تربيت اسلامي برادران و خواهران خود را كرده بودند . نكته قابل توجه در وصيت نامه اين بود كه قدير خطاب به مادر خود نوشته بود كه تمامي دوستان و همرزمان من بر خواهند گشت اما منتظر من نباشيد و مرا حلال كنيد كه اين جمله را در جاي جاي اين نامه تكرار كرده بود. هم اكنون وصيت نامه ايشان به دليل گريه هاي شديد مادر آن شهيد توسط پدر او محو گرديده است و در دست نيست. خاطرات والدين / همسر / فرزند / دوست / همرزم : خاطره مادر : روزي شهيد از مدرسه آمده و به مادر خود گفت مامان اهواز را گرفته اند و ما هم مي خواهيم اعزام شويم مادر به ايشان گفت : مگر امام (ره) نفرموده اند كه مدرسه سنگر شماست ، اما شهيد گفت كل اهواز را گرفته اند و ما بايد اعزام شويم تا شهر خالي نباشد .
منبع: اطلاع رساني معاونت پژوهش و ارتباطات فرهنگي بنياد شهيد و امور ايثارگران