اخلاص و تواضع

زماني كه حاج يدالله از ناحيه كليه و دست مجروح شد، مدتي در بيمارستان بستري بود. دكتر معالج ايشان، تصميم گرفت كه پس از خوب شدن جراحت ها، حاجي را براي عمل دستش به بيمارستان «شهداي تجريش» بفرستد تا يك متخصص، دستش را جراحي كند. البته خود حاجي تاكيد داشت كه به صورت عادي برود و كسي توصيه و سفارش نكند. او اصرار داشت كه در اين مدت، به خانواده اش هم خبر ندهيم كه مبادا، آنان نگران شوند يا اين كه چون بايد مدت زيادي در بيمارستان بماند، مجبور شوند براي ملاقات بيايند. سرانجام او در بيمارستان شهيداي تجريش بستري شد و دستش را جراحي كردند. اما مثل يك مريض عادي- آن طور كه خودش تاكيد داشت- با او رفتار مي شد. گاهي، برخي دكترها كه نمي دانستند او كيست يا چرا آن جاست، برخورد تندي با او مي كردند. من از شدت خشم و ناراحتي، به خود مي پيچيدم، چون ايشان نمي گذاشت پيش آن پزشك برويم و حرفي به او بزنيم.

(......... ، شهيد يد الله كلهر )