كولر بادي

در تيرماه جنوب وسيلۀ خنك كننده نداشتيم. يكي ازبچه ها كولري ساخت كه ساختمان آن به اين صورت بود: يك ظرف بيست ليتري آب تهيه كرد، ساقۀ ني اي به طول يك متر از باتلاق چيد و به فاصلۀ دو سانتي متري ازهم روي بدنۀ آن سوراخ هاي ريزي به وجود آورد. مقداري برگ نخل را با سيم تلفن به ساقۀ ني كه درسوراخ هاي آن چوب هاي مخروطي شكل قرارداده بود بست. ظرف آب را به ني چوبي متصل كرد. آب از طريق سوراخ ها روي برگ ها جاري مي شد و هوا به واسطۀ وزش باد در داخل ساقه هاي خيس خنك مي شد. اين كولر كه بدون احتساب ظرف آب از يك رادياتور ماشين كوچك تر بود در دريچۀ هواي سنگر قرارمي گرفت و با وزش باد كار مي كرد.