پنكۀ سقفي

در خسروآباد نزديك آبادان مستقر بوديم. گرماي هوا كشنده بود . ديگر مرطوب كردن چفيه هم كارگر نبود . يكي از بچه ها راه حل جالبي پيدا كرد. با كاغذ مقوا چهار استوانۀ مخروطي شكل مثل دوك درست كرد كه با اتصال آن ها به دو قطعه چوب، شكل به علاوه ساخت و در نهايت چيزي شبيه بادنما درست شد. وي چوب مقاومي به طول سه متر از اطراف نيزار بريد و با حوصله آن را پاك ومرتب كرد وآن را ميان به علاوۀ ساخته شده محكم وصل كرد و از بالاي سنگر به طريقي كه بيش تر ارتفاع چوب يعني حدود دو متر آن روي سنگر ويك متر داخل سنگر باشد، با زحمت لوله اي عبور داد و آن را ثابت كرد. ازداخل سنگر قطعاتي ازبرگ نخل را كه پهن تر و تازه تر بودند به ني چوبي آويزان كرد.
وقتي به علاوه به بالاي سنگر برده شد وروي چوب وصل شد، باد، نـي را به حركت درآورد. خودش هم كمي با دست كمك كرد با چرخش به علاوه، برگ نخل ها در داخل سنگر شروع به چرخيدن كردند و اولين پنكۀ سقفي به اين ترتيب متولد شد. سنگرهاي ديگر به تقليد از او همين كار را كردند.