آخرین اخبار:
کد خبر : ۲۱۹۲۰۱
۰۸:۳۰

۱۳۸۸/۰۵/۲۲

چفيۀ سنگر




در كردستان مواقعي كه به محاصرۀ كومل ها و دموكرات ها درمي آمديم و از هر سو به پايگاه شليك مي شد، ما نه خمپاره اي داشتيم و نه نارنجك تفنگي و براي شليك آر.پي.جي. هم بايد كنار سينۀ ديوار مي رفتيم تا بتوانيم شليك كنيم بچه ها با چفيه هاي خود مثل قلاب سنگ نارنجك را تا مسافتي دور پرتاب مي كردند كه البته كاركم خطري نبود، چون روزي يكي از نارنجك ها در رفت و كنار تانكر آب افتاد و يكي از بچه هارا به شدت مجروح كرد. ولي اين ريسك معقولي بود ،چون سقوط پايگاه و كشته شدن به دست دشمن خيلي سخت تر از مجروح شدن با نارنجكي بود كه از دست خودي در رفته بود!

گزارش خطا

ارسال نظر
طراحی و تولید: ایران سامانه