مشاعره

مشاعره از سرگرمي هاي رايج جبهه بود كه به چند شكل صورت مي گرفت. نوع اول همان روش معمول در شهر بود. يكي شعري مي گفت ( يك بيت) ديرگي بايد در جواب او شعري مي گرفت كه با حرف آخر شعر حريف شروع بشود . نوع دوم طرح آيه به آيۀ قران بود، با همان مبناي مشاعره. يعني شروع كردن آيه اي از قرآن از يك سو و پاسخ آن با آيه اي كه حرف اول آن حرف آخر آيۀ قرائت شده باشد . البته امكان اين كه بعضي به قرآن مراجعه كنندو برمحفوظات اشخاص تكيه و تأكيد نباشد وجود داشت.نوع ديگر، طرح حديث بود و در شرايط عمومي تر و غير حرفه اي تر تلفيقي از هر سه ( شعر ، آيه، حديث) به اين معني كه الزام شعر به شعر يا آيه به آيه و حديث به حديث جواب بدهند. كسي كه به هيچ نحو ممكن نمي توانست جوابي با اين ارفاق فراهم كند از بازي كنار مي رفت و به اين ترتيب، حلقه تنگ تر مي شد و تخصصي تر .