فوتبال ماشيني

معمولاً با اتوبوس عازم منطقه مي شديم . چند اتوبوس از يك شهر كه مبدأ و مقصد واحدي داشتند حركت مي كردند. با اين وصف در طول مسير بنا به شرايط مكانيكي ماشين و روحيۀ راننده مرتب از يكديگر سبقت مي گرفتند و از هم جلو و عقب مي افتادند. آنقدر اين وضع تكرار مي شد كه حالت مسابقه به خود مي گرفت. از اين رو، نيروهاي اعزامي واقعاً جاده را زمين فوتبال، ماشين را توپ و راننده هاي آن را بازي كن فرض مي كردند بين خودشان و ماشينهايي كه سوار بودند به طور خيالي مسابقه اي راه مي انداختند و اتوبوس و سرنشينانش را تشويق يا تهديد ميكردند و حركت تند يا كند گل زده و گل خورده به حساب مي آمد و راننده ها تمام طول مسير را با سر و صدا و هيجان بچه ها طي مي كردند.