پتو پتو

براي شروع بازي چهار نفر كافي بود. از دو نفر اول معمولاً يكي را كه كار كشته تر بود به بازي دعوت مي كرد. ظاهر قضيه اين بود كه بايد دونفر بازي كن زير پتويي مي رفتند و دو نفر ديگر بالاي سرآن ها مي ايستادند وآن دو را با دم پايي مي زدند وآن ها بايد مي گفتند كه ازچه كسي كتك مي خوردند و در صورت تشخيص درست، طبيعتاً جايشان را با يكديگر عوض مي كردند. بعضي مواقع، شخص زرنگي مي كرد وبا تباني قبلي دستش را از زيرپتو دراز مي كرد ويك دم پايي ازكسي كه بيرون پتو بود مي گرفت و آن را برسر نفر دوم از همه جا بي خبر مي زد و به اين ترتيب، او هيچ وقت نمي توانست بفهمد چه كسي برسر اوضربه مي زند. يا اين كه دم پايي را به زمين مي زد وداد وفرياد راه مي انداخت و به دروغ نام كسي را به عنوان ضارب مي برد و ديگران كه مثلاً ناظر بودند مي گفتند درست نيست. در ضمن، اگر كسي به هر دليلي سرش را از زير پتو بيرون مي آورد او را خاطي قلمداد و تنبيه مي كردند. و اين وضع ادامه داشت تا قضيه لو برود.