وضوي دائم و قرائت قرآن

يك دسته از رزمندگان نذر كرده بودند هميشه با وضو باشند. قصدشان هم اين بود كه وقتي هماي سعادت بر سرشان مي نشيند و راهي ديار دوست و محبوب خود مي شوند، در ظاهر وباطن پاكيزه باشند.
مقيد كردن خود به خواندن چند آيه با يك جزء ازقرآن كريم درساعت معيني از روز وشب، به صورت فردي يا جمعي، از جمله نذرهاي بچه ها بود در جبهه؛ همچنين خواندن دعايي خاص درساعتي مقرر.
خواندن عبارت آيةالكرسي، صبح ها دسته جمعي يا موقع جابه جايي ودرابتداي مسيرها ونيز آية شريفه ي " فاللـه خير حافظا و هو ارحم الراحمين" كه معمولاً آن را براي دوري جستن از بلاها و سلامتي خويش و دوستان مي خواندند نيز از جمله نذرهاي بچه ها بود.