بشيران امدادگر

بعد از عمليات براي كساني كه تعدادي از دوستان خود را از دست داده بودند، نيروهاي امدادگر حكم بشير را داشتند بعد از واقعه ي كربلا. امدادگران تنها افرادي بودند كه به جهت نوع مسئوليتشان آخرين دقايق را با شهدا به سر مي بردند. بسياري از شهدا در آغوش ايشان جان داده بودند؛ از اين حيث، احترام خاصي بين همه داشتند همان كساني كه به حرمت خون مجروحان بعضي پاي برهنه مي كردند و سپس به بالين ايشان حاضر مي شدند و بعضاً براي شيميايي نشدن آن ها در شرايطي پيش مرگشان مي شدند. بـر عكس شرايط عادي كه گاهي سربه سرشان مي گذاشتند و آن ها را" امداد غيبي" تير خلاصي زن"،"دكتر بعد ازاين" يا "دكتر" مي خواندند. هركس سراغ گمشده ي خود را از آن ها مي گرفت و آن قدر نشاني مي داد تا بلكه يكي درست در بيايد و ولو كلمه اي، نگاهي، سكوت معني داري از او را نقل كند تا دلش قرار گيرد و بداند كه عزيزش چگونه و چطور چشم از جهان فرو بسته و به جهان آفرين رسيده است.