لباس نمازگزاران

لباس نماز از بقيه ي لباس ها متمايز بود. تقريباً هر رزمنده اي يك دست لباس تميز بـراي اقامه ي نماز داشت كه پيراهن آن از باب استحباب و توصيه ي رسول الله(ص) سفيد بود؛ كه سفيد بهترين رنگ ها و پاكيزه ترين وزيباترين آن هاست.
از باب استحباب بعضي ــ مخصوصاً درعقبه ـ درجايي كه دسترس به عبا بود، موقع نمازعبا به دوش مي انداختند وآن ها كه عبا نداشتند، چفيه ي خود را به صورت ردا به خود مي آويختند.
بعضي عرق چين داشتند؛ همان كه حاجيان درمكه ي معظمه هم برسر مي گذارند. اين عرق چين را نيز موقع نماز از باب استحباب بر سر مي گذاشتند. عده اي هم همان لباس نظامي و كار خود را مرتب مي كردند ــ مثل جوراب پوشيدن، دكمه هاي لباس را بستن، صاف كردن يقه ـ و به نماز مي ايستادند.