نوجوان امّا، استوار

وقتي به استخبارات رفتيم در اتاقي كه مارا محبوس كردند نوجوان دوازده ساله اي هم بود كه كاملا خاموش و بدون هيچ واكنشي در مقابل سخنان و رفتار ما در گوشه اي نشسته بود و با ما سخني نمي گفت چرا كه فكر مي كدر ما جاسوس يا از افراد ضد انقلابيم امامدتي كه گذشت او به ما اعتماد كرد و از درددلهايشرا برايمان گفت.
جالب توجه اين بود كه اين نوجوان دوازده ساله در حالي كه زخمي بود از عفونت شديدي رنج مي برد باز هم حاضر به همكاري بانيروهاي عراقي نبودو. چنين برخوردي دراين جايگاه و اين وضعيت براي ما بسيار آموزنده و روحيه بخش بود درس بزرگي به ما مي داد .