غذا

صبحها آش داشتيم به هر نفر حدود 10 قاشق مي رسيد .ظهر ، هميشه برنج بود و مقدارش براي هر اسير ان قدر كم كه جايي را نمي گرفت و شبها هم معمولاً بادمجان آب پز با سيب زميني آب پز.آنها بادمجان را بدون اينكه پوست بگيردند، مي جوشاندند و آن قدر مي گذاشتند بجوشد كه ديگر تمام محتوايش له مي شدو فقط پوستش مي ماند.سيب زميني اي هم كه مي دادند، با پوست آب پز مي كردند. اندازۀ سيب زميني ها از حد متوسط و كوچك تجاوز نمي كرد.
در 14 ساعتي كه در آسايشگاه محبوس بوديم ، آب آن قدر كم بود كه به هر نفر به اندازۀ نصف ليوان آب مي رسيد. ما با اين آب ، هم رفع عطش ميكرديم و هم وضو مي گرفتيم .. بعضي از بچه ها كه خيلي تشنگي آزارشان مي داد، ريگ در دهان مي گذاشتند.