درد دل

آدمي را بيدار مي كند، روح را صفا مي دهد، غرور و خون را نابود مي كند، نخوت و فراموشي را از بين مي برد، انسان را متوجه وجود خود مي كند ، آدمي را به خود مي آورد ، حقيقت وجودش را به او مي فهماند و ضعف و زوال و ذلت خود را درك مي كند و دست از غرور كبريايي برمي دارد و معني خودخواهي و مصلحت طلبي و غرور را مي فهمد و آن را توجيه نمي كند.